«هر روز وقتی خسته از سرکار به خانه برمی گشتم، تازه کارهای خانه شروع می شد و بدترین قسمتش پختن شام در عرض یکی، دو ساعت بود که به هیچ وجه نمی شد مثل نظافت و ... انجامش را به زمان دیگری مثلا آخر هفته ها! موکول کرد. همسرم به فاصله کمی از من، خسته و گرسنه به خانه می رسید و دخترم هم که در نبود من ناهار آنچنانی نخورده بود، قاعدتا انتظار یک شام حسابی را داشت و این قصه هر روزه ما بود! من با وجود تمام خستگی ام از کار روزانه، باز هم باید سر پا می ایستادم و غذا می پختم.